23 listopada 2021

Unijna tożsamość cyfrowa. Rozporządzenie eidas 2.0

Udostępnij

W obecnych czasach człowieka bardziej niż kiedykolwiek definiuje własna tożsamość cyfrowa. Od lat 90. XX wieku (w Polsce od 20 grudnia 1991 r.[i]) rośnie popularność Internetu. Kamieniem milowym w jego upowszechnieniu było pojawienie się mediów społecznościowych, będących wyznacznikiem cyfrowego śladu człowieka we wszechobecnej sieci.

Jakie są w takim razie skutki cyfryzacji usług, z których korzysta społeczność międzynarodowa? W 2014 r. w związku z rosnącą liczbą przeprowadzanych transakcji elektronicznych, ustawodawca europejski wyszedł naprzeciw potrzebom ujednolicenia usług na rynku europejskim. Wyrazem tego było wydanie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE[ii], znanego pod skrótem eIDAS, oznaczającym electronic IDentification, Authentication and trust Services.

Czym jest eIDAS?

Jak wynika z treści eIDAS (art. 1), prawodawca unijny ustanawiając jego przepisy miał na celu:

  1. określić warunki uznawania przez państwa członkowskie środków identyfikacji elektronicznej osób fizycznych i prawnych, objętych notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej innego państwa członkowskiego;
  2. określić przepisy dotyczące usług zaufania, w szczególności transakcji elektronicznych;
  3. ustanawiać ramy prawne dla podpisów elektronicznych, pieczęci elektronicznych, elektronicznych znaczników czasu, dokumentów elektronicznych, usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego i usług certyfikacyjnych uwierzytelniania witryn internetowych.

Działania ustawodawcy mają na celu zwiększyć zaufanie do transakcji elektronicznych oraz ujednolicić system interakcji elektronicznej między obywatelami, przedsiębiorcami i organami władzy publicznej.

Takie działanie pro futuro ma podnieść skuteczność w wykonywaniu publicznych i prywatnych usług związanych z szeroko pojętym handlem elektronicznym na terytorium Unii Europejskiej, a także znacząco ułatwić użytkowanie usług internetowych o charakterze transgranicznym[iii]. Jak wskazuje się w literaturze, w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw pełna harmonizacja w zakresie informacji dla konsumentów i prawa do odstąpienia od umów zawieranych na odległość i umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa przyczyni się do m.in. wysokiego poziomu ochrony konsumentów i lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego w stosunkach między przedsiębiorstwami a konsumentami[iv].

Reasumując, rozporządzenie eIDAS obejmuje dwie kluczowe kwestie związane z:

1. systemem identyfikacji elektronicznej (eIDAS), do których należą:

  • podpis elektroniczny,
  • pieczęć elektroniczna,
  • elektroniczny znacznik czasu,
  • identyfikacja elektroniczna;

2. usługami zaufania, obejmującymi:

  • dostawców usług zaufania,
  • strony zaufania,
  • rejestrowane doręczenia elektroniczne,
  • uwierzytelnianie witryn internetowych.

Rozporządzenie eIDAS 2

Na początku czerwca 2021 r. pojawił się projekt zmian rozporządzenia eIDAS regulującego usługi zaufania dla transakcji elektronicznych na jednolitym rynku europejskim[v]. Jak wynika z tekstu projektu, europejski ustawodawca chce przede wszystkim zapewnić:

  • dostęp do wysoce bezpiecznych i wiarygodnych rozwiązań w zakresie tożsamości elektronicznej;
  • aby usługi publiczne i prywatne mogły opierać się na zaufanych i bezpiecznych rozwiązaniach w zakresie tożsamości cyfrowej;
  • aby osoby fizyczne i prawne były uprawnione do korzystania z rozwiązań w zakresie tożsamości cyfrowej;
  • aby rozwiązania te były powiązane z różnymi atrybutami i umożliwiały ukierunkowane udostępnianie danych dotyczących tożsamości ograniczone do potrzeb konkretnej żądanej usługi;
  • akceptację kwalifikowanych usług zaufania w UE i równych warunków ich świadczenia.

Praktyka wskazuje, że wraz z rozwojem rynku cyfrowego wzrasta zapotrzebowanie na świadczenie i stosowanie odbiegających od sztywnego schematu tożsamości cyfrowych. Istotnym celem, jakim kieruje się legislatywa, jest nadanie szczególnych atrybutów, będących rozwiązaniem z zakresu tożsamości elektronicznej, które powinny zanotować wzrost zdolności, wydajności oraz osiągnąć wysoki poziom zaufania w całej Unii Europejskiej, zarówno w sektorze prywatnym, jak i w sektorze publicznym, w związku z koniecznością identyfikacji i uwierzytelnienia użytkowników przy zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Transgraniczne uwierzytelnianie za pomocą systemu identyfikacji elektronicznej, do którego należy np. potwierdzenie tożsamości danej osoby w Internecie bez konieczności posiadania hasła, umożliwia jedynie, jak wynika z informacji płynących z UE, ok. 14 proc. dostawców kluczowych usług publicznych we wszystkich państwach członkowskich. Liczba ta stopniowo rośnie[vi].

Kolejnym ważnym czynnikiem przemawiającym za potrzebą nowelizacji, jest ocena rozporządzenia eIDAS wskazująca na szereg kwestii niewystarczająco uregulowanych. Możemy do nich zaliczyć[vii]:

  • wewnętrzne ograniczenia sektora publicznego,
  • ograniczone możliwości i złożoność procesu połączenia z systemem dostawców usług online z sektora prywatnego,
  • niewystarczającą dostępność notyfikowanych rozwiązań z zakresu identyfikacji elektronicznej we wszystkich państwach członkowskich,
  • brak elastyczności rozporządzenia umożliwiającej uwzględnienie różnego rodzaju przypadków użycia.

Ponadto, jak zostało wykazane w projekcie, „rozwiązania w zakresie tożsamości wykraczające poza zakres eIDAS, takie jak te, które oferują dostawcy mediów społecznościowych i instytucje finansowe, budzą obawy dotyczące prywatności i ochrony danych. Rozwiązania te nie mogą zapewnić skutecznej reakcji na nowe potrzeby rynkowe i nie mają zasięgu transgranicznego, który pozwalałby zaspokoić szczególne potrzeby sektorowe w przypadku, gdy identyfikacja jest wrażliwa i wymaga wysokiego stopnia pewności”[viii].

W związku z tym, jak wskazuje się w motywie 24 i 25, nowelizacja eIDAS 2.0 w zakresie transgranicznego uznawania rządowej identyfikacji elektronicznej ma na celu ustanowienie ram prawnych, które ułatwią transgraniczne uznawanie między istniejącymi krajowymi systemami prawnymi, połączonymi z usługami rejestrowanego doręczenia elektronicznego, dzięki czemu można by stworzyć także nowe możliwości rynkowe dla unijnych dostawców usług zaufania w odniesieniu do oferowania nowych ogólnoeuropejskich usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego oraz równocześnie zapewnić identyfikację odbiorców z wyższym poziomem pewności niż identyfikacja nadawcy. W większości bowiem przypadków obywatele i inni rezydenci nie mogą prowadzić transgranicznej cyfrowej wymiany informacji związanych z tożsamością, takich jak: adresy, wiek i kwalifikacje zawodowe, prawa jazdy i inne zezwolenia oraz dane dotyczące płatności, w sposób odpowiednio bezpieczny i z zapewnieniem wysokiego stopnia ochrony danych[ix].

Europejski portfel tożsamości cyfrowej (prawo czy obowiązek?)

Następnym istotnym zagadnieniem będącym przedmiotem implementacji w akcie wykonawczym jest projekt przewidujący wdrożenie tzw. European Digital Identity Wallet, czyli Europejskiego Portfela Tożsamości Cyfrowej (EPTC). Portfel umożliwi stosowanie kwalifikowanych podpisów elektronicznych, które mogą ułatwić udział w życiu politycznym[x]. Procedura wydawania e-portfeli ma odbywać się poprzez państwa UE, które, jak wskazuje treść rozporządzenia, „w dużej mierze opowiadają się za potrzebą wzmocnienia obecnego rozporządzenia eIDAS w taki sposób, aby zapewnić obywatelom możliwość dostępu zarówno do usług publicznych, jak i prywatnych, oraz uznają potrzebę ustanowienia usługi zaufania umożliwiającej wydawanie elektronicznych poświadczeń atrybutów i transgraniczne korzystanie z nich[xi]”.

Aby udostępnić więcej środków identyfikacji elektronicznej do użytku transgranicznego oraz zwiększyć skuteczność procesu wzajemnego uznawania notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej, w art. 7 nałożono na państwa członkowskie obowiązek zgłoszenia co najmniej jednego systemu identyfikacji elektronicznej. Termin na wejście w życie nowelizacji rozporządzenia eIDAS 2.0 wynosi 12 miesięcy.

Wedle artykułu 6a EPTC ma umożliwiać[xii] użytkownikowi:

  • bezpieczne żądanie i otrzymywanie, przechowywanie, wybieranie, łączenie i udostępnianie – w sposób przejrzysty i identyfikowalny dla użytkownika – niezbędnych danych prawnych identyfikujących osobę i elektronicznego poświadczenia atrybutów na potrzeby uwierzytelniania online i offline w celu korzystania z usług publicznych i prywatnych online;
  • podpisywanie za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Do szczególnie ważnych danych opisujących cechy i atrybuty tożsamości będą należeć takie informacje[xiii], jak:

  • adres;
  • wiek;
  • płeć;
  • stan cywilny;
  • skład rodziny;
  • narodowość;
  • kwalifikacje, tytuły i licencje edukacyjne;
  • kwalifikacje zawodowe, tytuły i licencje;
  • pozwolenia i licencje publiczne;
  • dane finansowe i firmowe.

EPTC a bezpieczeństwo – potencjalne wyzwania

Przechodząc do kwestii bezpieczeństwa informacji zawartych w rozporządzeniu, w ramach notyfikowanego systemu identyfikacji elektronicznej, EPTC staje się rozwiązaniem o wysokim poziomie bezpieczeństwa. Jak wynika z art. 6b projektu eIDAS 2.0, również metadane przetwarzane w ramach usługi mają pochodzić z repozytorium lub systemu, za który co prawda mogą odpowiadać podmioty zewnętrzne (pośrednicy), natomiast dostawcy usług w zakresie kwalifikowanych poświadczeń atrybutów nie będą mogli otrzymywać żadnych informacji o wykorzystaniu tych atrybutów. Kluczową kwestią będzie również zunifikowanie mechanizmu uwierzytelniania stron ufających, niezbędnych do poprawnego przeprowadzenia procedury uwierzytelniania danych identyfikujących osobę, aby dowiedzieć się, czy dany podmiot jest w rzeczywistości tym, za którego się podaje oraz elektronicznego poświadczenia atrybutów pochodzących z europejskich portfeli tożsamości cyfrowej[xiv].  

widok z góry na stół, przy którym siedzą ludzie. Na stole widać tablet oraz kartki z logotypami najpopularniejszych serwisów społecznościowych

Jak wynika z powyższych danych, Unia Europejska w sposób szczególny powzięła zamiar utworzenia w sektorze publicznym i prywatnym jak najwłaściwszego instrumentu opartego na transakcjach cyfrowych, korzystając z najnowszych rozwiązań technologicznych. Rodzi to pewne obawy w kwestii ilości danych gromadzonych przez usługodawcę, czy jest ona proporcjonalna do zamierzonych celów, w jakich dane będą używane?

Kwestia ta może być zrównoważona i nie godzić w podstawowe prawa jednostki, dzięki specjalnej możliwości w zakresie udostępniania danych. Za pomocą europejskiego portfela tożsamości cyfrowej użytkownik będzie mógł kontrolować ilość danych przekazywanych stronom ufającym oraz uzyskiwać informacje o atrybutach wymaganych do świadczenia konkretnej usługi. Dostawcy usług muszą informować państwa członkowskie o zamiarze stosowania europejskiego portfela tożsamości cyfrowej, co umożliwi państwom członkowskim kontrolowanie, czy dostawcy usług wymagają zbiorów danych wrażliwych, na przykład dotyczących zdrowia, wyłącznie w zakresie zgodnym z prawem krajowym. Należy dodać, że projekt zakłada wysoki poziom zabezpieczeń idący w parze z rozwojem technologii na świecie. Zakłada się użycie kryptograficznych systemów zabezpieczających opartych na technologii biometrycznej do uwierzytelniania, w połączeniu z pozostałymi metodami, oferując wysoki poziom pewności[xv].

W przypadku naruszenia bezpieczeństwa tych danych ważne jest, aby niezwłocznie zgłosić to do państw członkowskich oraz Komisji Europejskiej. Organy nadzoru podejmują odpowiednie środki zapobiegające fałszowaniu, kradzieży lub niewłaściwemu wykorzystaniu danych, lub nieupoważnionemu usuwaniu, zmianie lub uniemożliwianiu dostępu do danych. Co więcej, należy podkreślić, iż procedura rejestracyjna danych na serwerach synchronizuje dane tak długo, jak jest to konieczne po zaprzestaniu działalności przez kwalifikowanego dostawcę usług zaufania, zabezpieczając wszelkie odpowiednie informacje dotyczące danych wydanych i otrzymanych przez kwalifikowanego dostawcę usług zaufania, zarówno do celów przedstawienia dowodów w postępowaniach sądowych i do celów zapewnienia ciągłości usług. Informacje mogą być przechowywane w formie elektronicznej[xvi].

Powyższe rozwiązania są odpowiedzią na wyniki badań Eurobarometru, w którym ok. 72% użytkowników chciałoby wiedzieć, w jaki sposób social media przetwarzają ich dane osobowe. Z kolei 63% obywateli Unii Europejskiej popiera wprowadzenie jednolitej bezpiecznej identyfikacji elektronicznej we wszystkich usługach online[xvii].

Przykłady zastosowania tożsamości

W dobie pandemii COVID-19 wzrosły oczekiwania społeczeństwa wobec podmiotów publicznych i prywatnych w zakresie zwiększonego świadczenia usług drogą elektroniczną. Samo zjawisko zauważa również komisarz UE ds. rynku wewnętrznego Thierry Breton. Podczas konferencji prasowej zwrócił on uwagę, że „Obywatele UE oczekują nie tylko wysokiego poziomu bezpieczeństwa, ale również wygodnego sposobu komunikacji z administracjami krajowymi, np. w celu złożenia deklaracji podatkowej czy zarejestrowania się na uniwersytecie europejskim – czyli w przypadkach, gdy wymagana jest formalna identyfikacja. Europejskie portfele tożsamości cyfrowej zaoferują nową możliwość przechowywania i wykorzystywania danych dotyczących wszelkiego rodzaju usług, od odprawy na lotnisku po wynajem samochodu. Chodzi o zapewnienie konsumentom możliwości wyboru. Nasze europejskie przedsiębiorstwa, duże i małe, również skorzystają z tej tożsamości cyfrowej i będą mogły oferować szeroki zakres nowych usług, ponieważ wniosek oferuje rozwiązanie dla bezpiecznych i zaufanych usług identyfikacji”[xviii].

Praktyczne zastosowanie tożsamości cyfrowej w związku z powyższym może mieć miejsce w celu[xix]:

  • dostępu do usług publicznych, jak np. złożenie wniosku o wydanie aktu urodzenia lub zaświadczenia lekarskiego, zgłoszenie zmiany adresu,
  • otwarcia rachunku bankowego, 
  • złożenia deklaracji podatkowej,
  • ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe, w swoim kraju lub w innym państwie członkowskim,
  • przechowywania recept lekarskich, z których można korzystać w dowolnym miejscu w Europie, 
  • przedstawienia dokumentu potwierdzającego wiek,
  • najmu samochodu za pomocą cyfrowego prawa jazdy,
  • zameldowania się w hotelu. 

Powyższy przykład w przypadku złożenia wniosku o kredyt bankowy wskazuje na chęć ograniczenia formalności będących przedmiotem procesu rejestracji i weryfikacji danych, a także skrócenia całego przebiegu wprowadzania i składania danych osobowych do minimum.

Podsumowanie

Jak wynika z powyższej analizy, nowelizacja rozporządzenia eIDAS 2.0 ma rozwiązać problem rosnącego popytu w zakresie dostępu do rozwiązań w zakresie tożsamości elektronicznej. Informacje z czerwca 2021 r. wskazują, że Komisja Europejska wezwała państwa członkowskie do ustanowienia do września 2022 r. zestawu narzędzi i metod potrzebnych do wprowadzenia inicjatywy tożsamości cyfrowej, dlatego też zgodnie z powyższym niezwłocznie należy podjąć się prac przygotowawczych obejmujących stworzenie odpowiedniej architektury technicznej (w przypadku przechowywania danych), wskazania norm i wytycznych dotyczących najlepszych praktyk.

W czasach panującej pandemii COVID-19 szybsza implementacja rozwiązań unifikacyjnych elektroniczną tożsamość jest niezbędna nie tylko w praktyce wykonywanych usług na odległość, ale również dla konieczności zachowania ciągłości w funkcjonowaniu instytucji publicznych Dlatego też wiele państw członkowskich UE przewidziało projekty w zakresie wymienionej e-administracji, w tym na rzecz wdrożenia europejskiej tożsamości cyfrowej, w przesłanych do Brukseli swoich Krajowych Planach Odbudowy gospodarczej po pandemii koronawirusa[xx].

Zmiany wynikające z tekstu projektu, oprócz przesłanek związanych z panującą sytuacją epidemiologiczną, mogą również skutecznie przyczynić się do podłożenia fundamentów pod nowoczesne systemy e-administracji, jeszcze skuteczniej obsługujące interesantów „bez wychodzenia z domu”. Projekt, jak wskazywał rzecznik KE, ma również zawierać w sobie „neutralność technologiczną w sposobie jego wdrożenia”. Wybór najbardziej odpowiedniej technologii o adekwatnej efektywności kosztowej będzie uzgadniany z państwami członkowskimi[xxi].

Bibliografia:

  1. Bogucka, Od lipca firmy będą mogły stosować jeden e-podpis w całej UE, https://www.prawo.pl/biznes/od-lipca-firmy-beda-mogly-stosowac-jeden-e-podpis-w-calej-ue,226061.htm;
  2. Dlaczego jest ona potrzebna? [w:] Tożsamość cyfrowa dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/europe-fit-digital-age/european-digital-identity_pl;
  3. Jakie są najważniejsze informacje dotyczące Europejskiego Portfela Cyfrowej Tożsamości?, https://obserwatorium.biz/europejski-portfel-cyfrowej-tozsamosci.html;
  4. Komisja proponuje zaufany i bezpieczny system tożsamości cyfrowej dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/pl/IP_21_2663;
  5. Krzysztoszek, KE proponuje nowy system tożsamości cyfrowej dla obywateli UE, https://www.euractiv.pl/section/instytucje-ue/news/ke-system-tozsamosci-cyfrowej-ue-unia-cyfryzacja-vestager-breton/;
  6. Praktyczne zastosowanie [w:] Tożsamość cyfrowa dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/europe-fit-digital-age/european-digital-identity_pl;
  7. Pudełko, Prawdziwa Historia Internetu, wydanie II rozszerzone, ITSTART - wydawnictwo informatyczne, Piekary Śląskie 2013;
  8. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 999/93/WE (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 257, str. 73);
  9. UE: Blockchain rozwiązaniem dla cyfrowej tożsamości?, https://cyberdefence24.pl/ue-blockchain-rozwiazaniem-dla-cyfrowej-tozsamosci;
  10. Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (UE) nr 910/2014 w odniesieniu do ustanowienia europejskich ram tożsamości cyfrowej, https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:5d88943a-c458-11eb-a925-01aa75ed71a1.0004.02/DOC_1&format=PDF;
  11. Worona, Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z 23.07.2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE [w:] Cyberprzestrzeń a prawo międzynarodowe. Status quo i perspektywy, Warszawa 2020, Lex/el.

dr Małgorzata Mędrala

radca prawna odpowiedzialna w Kancelarii BDO Legal za Dział Prawa Pracy

Wiktor Sanok

młodszy prawnik w Kancelarii BDO Legal

Przeczytaj więcej takich artykułów w strefie Wiedzy PARP

Artykuł pochodzi z Biuletynu Euro Info 9/2021


[i] M. Pudełko, Prawdziwa Historia Internetu - wydanie II rozszerzone, ITSTART - wydawnictwo informatyczne, Piekary Śląskie 2013, str. 102.

[ii] Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 257, str. 73.

[iii] K. Bogucka, Od lipca firmy będą mogły stosować jeden e-podpis w całej UE, https://www.prawo.pl/biznes/od-lipca-firmy-beda-mogly-stosowac-jeden-e-podpis-w-calej-ue,226061.html, (dostęp: 2021-09-27 09:36).

[iv] J. Worona, Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z 23.07.2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE [w:] Cyberprzestrzeń a prawo międzynarodowe. Status quo i perspektywy, Warszawa 2020; https://sip.lex.pl/#/monograph/369464710/99/worona-joanna-cyberprzestrzen-a-prawo-miedzynarodowe-status-quo-i-perspektywy?keyword=eIDAS&unitId=passage_1770, (dostęp: 2021-09-27 09:39).

[v] Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (UE) nr 910/2014 w odniesieniu do ustanowienia europejskich ram tożsamości cyfrowej, https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:5d88943a-c458-11eb-a925-01aa75ed71a1.0004.02/DOC_1&format=PDF, (dostęp: 2021-09-27 09:58).

[vi] Europejska tożsamość cyfrowa, Komisja Europejska, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/europe-fit-digital-age/european-digital-identity_pl, (dostęp: 2021-09-27 09:58).

[vii] Ibidem, str. 1.

[viii] Ibidem, str. 2.

[ix] Ibidem, motyw 24-25, str. 20.

[x] Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie europejskiego planu działania na rzecz demokracji, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52020DC0790&from=PL. str. 9-10, (dostęp: 2021-09-27 10:16).

[xi] Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…, str. 7.

[xii] Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…, str. 27.

[xiii] Jakie są najważniejsze informacje dotyczące Europejskiego Portfela Cyfrowej Tożsamości?, https://obserwatorium.biz/europejski-portfel-cyfrowej-tozsamosci.html, (dostęp: 2021-09-27 10:24).

[xiv] Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…, str. 28-29.

[xv] Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…, str. 17.

[xvi] Zobacz, pkt 30-46, Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…

[xvii] Dlaczego jest ona potrzebna? [w:] Tożsamość cyfrowa dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/europe-fit-digital-age/european-digital-identity_pl, (dostęp: 2021-09-27 11:03).

[xviii] Komisja proponuje zaufany i bezpieczny system tożsamości cyfrowej dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/pl/IP_21_2663, (dostęp: 2021-09-27 11:09).

[xix] Praktyczne zastosowanie [w:] Tożsamość cyfrowa dla wszystkich Europejczyków, https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/europe-fit-digital-age/european-digital-identity_pl, (dostęp: 2021-09-27 11:14).

[xx] A. Krzysztoszek, KE proponuje nowy system tożsamości cyfrowej dla obywateli UE, https://www.euractiv.pl/section/instytucje-ue/news/ke-system-tozsamosci-cyfrowej-ue-unia-cyfryzacja-vestager-breton/, (dostęp: 2021-09-27 11:21)

[xxi] UE: Blockchain rozwiązaniem dla cyfrowej tożsamości?, https://cyberdefence24.pl/ue-blockchain-rozwiazaniem-dla-cyfrowej-tozsamosci, (dostęp: 2021-09-27 11:28)

 

Zobacz więcej podobnych artykułów